
Araştırmalar, dünya genelinde üretilen tarım ve gıda ürünlerinin dünya nüfusunu doyuracak kadar olduğunu gösteriyor. Türkiye’de mevcut tarım arazilerinin sadece yarısıyla 80 milyonluk nüfusu zehirsiz tarım ürünleriyle beslemenin mümkün olduğu belirtiliyor. Geri kalan yüzde 50’si ise hayvansal üretim için kullanılabilir mera olarak değerlendirilebilir.
Dünyada olduğu gibi ülkemizde de çok da uzak olmayan bir zamanda ufukta bir gıda krizi görülüyor. Bu konuda Buğday Ekolojik Yaşamı Destekleme Derneği’nin “Gıda Krizi” raporu bakın neler söylüyor..
HER YIL TÜRKİYE’DE 19 MİLYON TON GIDA İSRAF EDİLİYOR
Dünya genelinde gıda krizi derinleşirken Her yıl Türkiye’de 19 milyon ton gıda israf ediliyor. Türkiye’de mevcut tarım arazilerinin sadece yarısıyla 80 milyonluk nüfusu zehirsiz tarım ürünleriyle beslemenin mümkün olduğu belirtiliyor. Geri kalan yüzde 50’si ise hayvansal üretim için kullanılabilir mera olarak değerlendirilebilir.
Söz konusu rapor, Türkiye’de yılda 128 milyon ton bitkisel üretim (sebze, meyve, tahıl vb.) gerçekleştiğini ve her yıl 19 milyon ton gıdanın çöpe gittiğini gösteriyor. Dünya genelinde ise her yıl yetiştirilen gıdanın üçte biri, yani yaklaşık 1,3 milyar ton gıda, tarladan sofraya kadar olan süreçte israf ediliyor.
GIDA KRİZİNİN DÖRT TEMEL NEDENİ
Rapora göre, gıda krizinin dört temel nedeni şunlar:
– Gıda paylaşımındaki adaletsizlik
– Gıda israfı
– Gıda olarak sunulan ürünlerin besleyici özelliklerini kaybetmesi ve tarımda sentetik kimyasalların ve katkı maddelerinin kullanılması
– Savaşlar, çatışmalar, iklim değişikliği, salgın hastalıklar ve yanlış politikalar
Buna mukabil aşağıdaki uygulamaların geliştirilmesi ve gerçekleştirilmesi durumunda bu durumun önüne geçme şansının olabileceği belirtiliyor:
Ekosistemi iyileştirmek amacıyla karbon tutma uygulamalarının başlatılması. Üreticilerin refahını odaklayarak, tüm aşamalarda çiftçi örgütlenmelerinin teşvik edilmesi. Tekelleşmenin önlenmesi ve gıda adaleti için düzenlemeler yapılması, tohumdan pazarlamaya kadar. Su verimliliğini artırmak ve toprağın su tutma kapasitesini yükseltmek için teşvikler uygulanması. Zararlı uygulamalardan kaçınılarak, pestisit, sentetik gübre ve monokültür gibi toprakları tarım için uygun olmayan yöntemlerden vazgeçilmesi, sağlıklı ekosistemleri desteklemek.
