2 Temmuz !993 tarihinde Sivas Madımak Otelinde yitirilen 33 can için, Edirne Nâzım Hikmet Kültür Merkezi’nde, KESK’in katılımı ile anma toplantısı yapıldı. Kaybedilenlerin de katledenlerin de bir gün bile unutulmadığı bir kere daha vurgulandı.
Toplantıda saz eşliğinde güzel türküler / maniler söylendi, güzel sözler paylaşıldı.
Mumlar yakıldı, şiirler okundu. Güzel dost insanlar bir araya gelip bu güzel günde duydukları üzüntüyü paylaştılar. Kayıp giden o güzel insanların hatırasını yad ettiler.
Son derece nostaljik bir mekanda hoş, huzurlu ve de anlamlı bir toplantı oldu. Buradan da bir kere daha Allah rahmet eylesin diyoruz kaybedilen o güzel canlar için.
Cemile ÖZEKER’in Okuduğu Şiir
Madımak’ın Külünde Gül Vardı
Sivas sıcağında yanmadı yalnızca otel,
Bir halkın türküleri sustu, kalbinde ateşle.
Saz kırıldı, söz küle döndü,
Bir avuç ışık, karanlıkla boğuştu sessizce.
Biri şairdi, dizeleri yarım kaldı,
Biri ozandı, nefesi dumanda dağıldı.
Bir genç kadın pencereye uzandı,
“Bizi gören yok mu?” diye yandı.
Yangın değildi sadece, bir kin, bir yargıydı,
Duman değil, insanlıktı yükselen,
Kör bir nefretle örüldü o an,
Ve göz göre göre gitti 35 can.
Otelin duvarında is var şimdi,
Her tuğlası vicdan, her köşesi sitemli.
O küllerden bir gül biter mi bilmem,
Ama biz her Temmuz’da yeniden direniriz sessizce.
Unutma kardeşim, Sivas bir yürek yarasıdır,
Külün içinden doğacak olan barışın çerağıdır.
Bir daha olmasın diye,
Adını hep fısılda: “Madımak, unutmadık seni…”
Türkçe